سروده ای از شادروان ملک الشعرا،بهار


مــا کــودکــان ایــرانـیم

مادر خویش را نگهبانیم


همه از پشت کیقباد و جمیم

همه از نســل پــور دسـتانـیم


زاده کوروش و هخامنشیم

پسـر مهـرداد و فــرهــادیم


تـیـره اردشــیر و سـاسـانـیم

ملک ایران یکی گلستان است


ما گل سـرخ این گلستانیم

کجــا رفـت آن فـرّه ایــزدی؟


کجـا رفـت آن کوروش دادگر؟

کجــا رفـت کمبوجی نامـور؟