متن خطابه «غزل بابايى» در روز بيستم مهر، به مناسبت روز بزرگداشت حافظ در

 دبيرستان شاهد شهرستان سرپلذهاب

به مناسبت روز بزرگداشت حافظ


نديدم خوش تر از شعر تو حافظ

به قرآنى  كه اندر سينه دارى

حافظ ، حافظه ماست.

حافظ يكى از شاعران بزرگ سرزمين ايران است، و بزرگترين شاعر غزل سرا.

حافظ  در قرن هشتم در شهر زيباى شيراز ديده به جهان گشود.

حافظ ، پدر و مادر خود را در همان دوران كودكى از دست داد.

حافظ هرگز زادگاه خويش يعنى شيراز را ترك نكرد و به آن شهر دل بستگى زيادِى

داشت.

خوشا شيراز و وضع بى مثالش

خداوندا نگه دار از زوالش


حافظ انديشه هاى خود را در قالب غزل هايى آورده كه در ادبيات فارسى ، مانندى

براى آن نمى توان يافت.

اگر بطور دقيق به شعرهاى حافظ نگاه كنيم ، مى بينيم كه حافظ بر تمام ادبيات فارسى و عربى آگاهىِ كاملى دارد.

حافظ به ما ياد مِى دهد كه با دوستان و دشمنان با مهربانى رفتار كنيم.

استاد غزل از رياكاران  دوران خود دلى پر خون داشت. حافظ آنها را به باد انتقاد مى گرفت و حتِى انجام كارهاى بر خلاف دين را جايز مى دانست ولى آن رياكارى را

نمى پذيرفت.

در هنگام مطالعه شعرهاى حافظ بايد دقيق بود و نكته بين هاى او را از نظر دور

نداشت.

حافظ ، همه انسانها را به تلاش و كوشش و اميد دعوت مى كند.

بطور كلى مى توان گفت كه حافظ  نماد فرهنگ و اخلاق گذشته ما ايرانيان است.

حافظ ، حافظه ماست.

در پايان از همه شما دانش آموزان عزيز مي خواهم با مطالعه زندگى بزرگان ايران، حافظ ، سعدى ، مولوى ، فردوسى و خيام گامى براى آشنايى بيشتر با بزرگان سرزمين خويش برداريد.

با تشكر از همه شما

غزل بابايى

دانش آموز سال اول دبستان ادب

بدرود


درپايان قرائت خطابه بالا توسط " غزل "  براى دانش آموزان دبيرستان شاهد، جايزه اى از طرف آقاى جهان بخشى مدير محترم اين دبيرستان و توسط آقاى حسابى_ دبير محترم ادبيات فارسى _در دفتر مديريت اين دبيرستان به غزل اهدا شد.